Kobieta seksowna

Noc Kupały, inaczej zwana również Nocą Kupalną, Kupalnocką, Nocą Świętojańską lub też Sobótką. Święto obchodzone jest w najkrótszą noc w roku, czyli zazwyczaj (nie licząc roku przestępnego) z 21 na 22 czerwca. Natomiast wigilia Św. Jana obchodzona jest z 23 na 24 czerwca.

Nok Kupały to święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości. Dawniej obchodzone głównie przez ludy słowiańskie, germańskie i celtyckie. Obecnie natomiast święto to traktowane jest jako nasze rodzime święto zakochanych. Nazwa święta wzięła się prawdopodobnie od imienia pogańskiego bożka miłości, odpowiednika Kupidyna.

Niegdyś w Noc Kupały oddawano się zabawie i miłosnym uniesieniom, które niejednokrotnie kończyły się hucznym ślubem. To była i jest noc pełna uroku, wróżb oraz poszukiwania wspaniałej miłości. Poza tym w tą niesamowitą noc rozpalano ogniska, w których palono zioła, a także skakano przez jego ogień. Podczas wszelkiego rodzaju zabaw odbywały się wszelkiego rodzaju wróżby i tańce. Natomiast dziewczęta puszczały w nurty rzek wianki z zapalonymi świecami. W momencie, kiedy wianek został wyłowiony przez kawalera, oznaczało to jej szybkie stanie na ślubnym kobiercu. Lecz jeśli wianek płonął, utonął lub zaplątał się w sitowiu to prawdopodobnie zostanie ona starą panną. Noc Kupały to była ogromna szansa na znalezienie męża. Łącząc się w pary zakochani spacerowali po lesie, a także poszukiwali kwiatu paproci, wróżącego pomyślny los. Poza tym wróżono również ze zrywanych w całkowitym milczeniu kwiatów polnych i z wody w studniach, z rumianku, dzikiego bzu, z cząbru czy ze szczypiorku. Dawniej uważano, iż osoby biorące czynny udział w wspomnianych uroczystościach będą żyły w szczęściu i dostatku przez cały rok.